TRAWIENIE, technol. proces usuwania powierzchniowej warstwy ciała stałego przez poddawanie go działaniu odpowiedniej substancji w odpowiednich warunkach, często połączony z nadaniem powierzchni połysku; jest wykorzystywane m.in.: w technologii metali do usuwania warstwy zgorzeliny z powierzchni metali (np. przed nakładaniem powłok galwanicznych lub lutowaniem), w technologii półprzewodników do usuwania warstwy zanieczyszczeń z powierzchni płytek półprzewodnikowych (np. przed nakładaniem warstw epitaksjalnych) lub do lokalnego usuwania warstwy maskującej (przed procesem domieszkowania); w poligrafii i technikach graf. do wytrawiania wzorów na powierzchniach (np. przy wytwarzaniu form drukowych) oraz do zdobienia szkła; jest też stosowane w badaniach struktury powierzchni i struktury wewn. materiałów. Rozróżnia się m.in.: trawienie chemiczne działanie odpowiednimi roztworami (zwykle wodnymi) kwasów, zasad lub soli (np. trawienie stali przeprowadza się zwykle w roztworach kwasu solnego lub siarkowego, trawienie aluminium w roztworach wodorotlenku sodu, trawienie szkła w stężonym kwasie fluorowodorowym); trawienie elektrolityczne trawienie w procesie elektrolizy, w którym roztwór trawiący stanowi elektrolit, a trawione ciało anodę lub katodę; trawienie plazmowe poddawanie ciała działaniu zjonizowanego gazu (np. trawienie płytek krzemowych w plazmie zawierającej jony fluorkowe); trawienie jonowe bombardowanie trawionej powierzchni strumieniem jonów.

  - -