TRANSURANOWCE [łac.-gr.], promieniotwórcze pierwiastki chem. o liczbach atom. (Z) większych od 92, zajmujące w układzie okresowym pierwiastków kolejne miejsca za uranem: neptun (Np), pluton (Pu), ameryk (Am), kiur (Cm), berkel (Bk), kaliforn (Cf), einstein (Es), ferm (Fm), mendelew (Md), nobel (No), lorens (Lr) oraz pierwiastki o liczbach atom. 104 109 (1994 doniesiono o otrzymaniu po kilka atomów pierwiastków o Z = 110 i 111, 1996 o Z = 112), dla których Międzynar. Unia Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) wprowadziła nazewnictwo łac.: pierwiastek 104 unnilquadium, 105 unnilpentium itd. Wszystkie transuranowce otrzymano w wyniku sztucznych przemian jądr. (neptun i pluton w śladowych ilościach występują w przyrodzie w minerałach uranu i toru jako produkty naturalnych przemian jądr.); transuranowce o Z = 93 103 są srebrzystymi metalami ciężkimi, aktywnymi chemicznie; występują na stopniach utlenienia: III (wszystkie) oraz IV, V i VI; należą do pierwiastków wewnętrznoprzejściowych; tworzą związki koordynacyjne; pod względem właściwości chem. neptun, pluton i ameryk (tzw. uranowce) wykazują podobieństwo do uranu, berkel i następne (tzw. kiurowce) do kiuru. Pierwiastki o liczbach atom. 104 112 otrzymano jedynie w ilościach atom., zwykle w postaci krótkotrwałych izotopów, dlatego ich właściwości fiz. i chem. nie mogły być zbadane.

 prepaid phone cards - tworzenie sklepów - biżuteria ręcznie robiona