TORAKOCHIRURGIA [gr.], chirurgia klatki piersiowej, gałąź chirurgii obejmująca operacyjne leczenie narządów klatki piersiowej: schorzeń i wad serca (kardiochirurgia), wielkich naczyń krwionośnych (angiochirurgia), opłucnej, płuc, przełyku, śródpiersia, przepony, oraz wad i urazów klatki piersiowej; w zakres torakochirurgii wchodzi również bezpośredni masaż serca (po otwarciu klatki piersiowej); chirurgia opłucnej i płuc (usunięcie całego płuca, jego płata lub segmentu) zajmuje się leczeniem nowotworów i gruźlicy płuc, a także ropni płuc i opłucnej, rozstrzeni oskrzeli itp.; chirurgia przełyku i śródpiersia lecznictwem wad rozwojowych oraz zranień, zwężeń, blizn i nowotworów przełyku oraz np. nowotworów śródpiersia; operacje te mają często charakter wytwórczy, np. gdy zachodzi konieczność wytworzenia przełyku z przemieszczonego jelita czy żołądka. Rozległe i długotrwałe operacje torakochirurgiczne są wykonywane z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego i sztucznej hipotermii. Wielki rozwój torakochirurgii nastąpił w ciągu ostatnich 50 lat dzięki postępom anestezjologii, techniki operacyjnej itp., choć pewne zabiegi torakochirurgiczne były wykonywane już na przeł. XIX i XX w.

 Gry - płace - obrazy olejne